Inhalt

Słoń afrykański PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 30 września 2012 12:25

Ssaki z rodziny słoniowatych, często znane ogólnie jako słonie afrykańskie, wystepują powszechnie w 37 krajach znajdujących się blisko lub graniczących z afrykańsą Saharą.

Słonie afrykańskie można odróżnić od słoni azjatyckich na kilka sposobów, z których najwyraźniejszym jest porównanie wielkości ich uszu. Uszy słoni afrykańskich są dużo dużo większe niż uszy słoni azjatyckich i ukształtowane jak kontynent, z którego pochodzą. Słoń afrykański jest zazwyczaj większy niż słoń azjatycki i ma wklęsły grzbiet. Tak samo samice jak i samce słonia afrykańskiego posiadają zewnętrzne kły i są zazwyczaj mniej owłosione niż ich azjatyccy kuzyni.

Słonie afrykańskie zostały tradycyjnie sklasyfikowane jako oddzielny gatunek zawierający dwa odległe podgatunki o nazwach: słoń sawannowy (Loxodonta africana africana) i słoń leśny (Loxodonta africana cyclotis), ale ostatnie analizy DNA sugerują, że mogą one tak naprawdę stanowić dwa odrębne gatunki. Podczas gdy to rozdzielenie nie jest ogólnie akceptowane przez ekspertów, zaproponowano sklasyfikowanie jeszcze jednego, trzeciego gatunku słonia afrykańskiego.

W posługiwaniu się nową klasyfikacją, zawierającą dwa nowe gatunki, Laxodonta Africana odnosi się w szczególności do Słonia Sawannowego, największego ze wszystkich słoni. Właściwie rzecz biorąc, jest to największe zwierzę lądowe na całym świecie. Szerokość jego ramion dochodzi do 4 metrów, natomiast wagowo może on osiągnąć w przybliżeniu nawet do 7 tysięcy kilogramów. Przeciętny samiec ma szerokość ramion równą około 3 metrów, a waży od około 5500 kilogramów do około 6000 kilogramów. Samice Słonia Sawannowego są natomiast dużo mniejsze. Najczęściej Słonie Sawannowe można spotkać na otwartych łąkach, bagnach, czy też na brzegach jezior. Zamieszkują one sporą część strefy sawannowej na południe od Sahary.

Innym gatunkiem, którego istnienie założono, jest słoń leśny (Loxodonta Cyclotis). W porównaniu ze słoniem sawannowym, uszy słonia leśnego są zwykle mniejsze i bardziej zaokrąglone, jego kły są cieńsze, mniej zakrzywione i nie są tak bardzo rozchylone na zewnątrz. Słoń leśny może ważyć do 4,500 kilogramów i mieć wysokość około 3 metrów. O tych zwierzętach wiadomo o wiele mniej niż o ich sawannowych kuzynach, ponieważ warunki środowiskowe i przeszkody polityczne nie pozwoliły na ich dokładne zbadanie. Normalnie słonie leśne zamieszkują gęste afrykańskie lasy deszczowe, znajdujące się w centralnej i zachodniej części kontynentu, chociaż czasami zdarza się, że wędrują wzdłuż granic lasów zahaczając w ten sam sposób terytoria słoni sawannowych. Czasem dochodzi wtedy do parzenia między tymi dwoma gatunkami. W 1979 roku Iain Douglas-Hamilton oszacował kontynentalną populację słoni afrykańskich na około 1,3 miliona osobników. Chociaż ocena taka była kontrowersyjna gdyż zawierała wiele założeń nie popartych badaniami, jest bardzo często przytaczana i używana; stała się także podstawą dla niewłaściwego i błędnego szacowania ilościowego typowych dla gatunku zachowań. W latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku Laxodonta uzyskały światową uwagę w związku ze zmniejszającą się liczebnością głównych populacji we Wschodniej Afryce, co w największym stopniu było spowodowane kłusownictwem. Dziś, zgodnie z Raportem o Statusie Słoni Afrykańskich, opublikowanym w 2002 roku przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody, na wolności występuje w przybliżeniu od 400 tysięcy do 650 tysięcy słoni afrykańskich. Chociaż ten szacunek pokrywa tylko około połowę terenu występowania słoni, eksperci nie spodziewają się, aby faktyczny wynik był dużo większy, ponieważ mało prawdopodobnym jest, że pozostały jeszcze do odkrycia jakieś duże populacje. Dotychczas największe populacje zostały odnalezione w południowej i wschodniej Afryce, które razem ubiegają się o prowadzenie w liczebności kontynentalnej populacji. Zgodnie z ostatnimi analizami przeprowadzonymi przez ekspertów z Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody, największe populacje słoni we wschodniej i południowej Afryce są stabilne lub równomiernie się powiększają od połowy lat 90-tych dwudziestego wieku – o 4,5% rocznie.

Populacje słoni w zachodniej Afryce są z drugiej strony ogólnie rzecz biorąc małe i podzielone na grupy i stanowią niewielką część ogółu słoni występującego na kontynencie. Wiele niepewności pozostaje co do rozmiaru populacji słoni w Afryce centralnej, gdzie powszechne występowanie lasów, logicznie rzecz biorąc, utrudnia dokonanie pomiarów wielkości populacji. Niestety jednak kłusownictwo i polowanie na kość słoniową i mięso jest na większości tego regionu bardzo rozpowszechnione.

Poprawiony: niedziela, 30 września 2012 12:30
 
© Słonie